Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης δράσης οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την επιτόπου παρασκευή και πιλοτική εφαρμογή υλικών αποκατάστασης, στην οικία Ζαρίφη Αλέξη. Το Σάββατο έγινε η εφαρμογή των κονιαμάτων δόμησης, ενώ την Κυριακή η εφαρμογή των ενεμάτων. Τα υλικά που απαιτήθηκαν για την διαδικασία αποτέλεσαν χορηγία του οίκου Δαλκαφούκη. Η κ. Ιωάννα Παπαγιάννη, ομότιμος καθηγήτρια Α.Π.Θ., πρότεινε τις συμβατές συνθέσεις συμφωνα με την επιστημονική γνώση και εμπειρία που έχει αποκτήσει από τα έργα, στα οποία έχει συμμετάσχει επί σειρά ετών.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την κ. Ι.Παπαγιάννη, η βέλτιστη σύνθεση του κονιάματος δόμησης αποκατάστασης ενός παραδοσιακού κτιρίου αποτελείται από ξηρά υλικά και υγρά. Η αναλογία των ξηρών υλικών είναι 1 κονίες:2,5 αδρανή. Προσοχή πρέπει να δοθεί στην κοκκομετρία των αδρανών, η οποία πρέπει να συμφωνεί με την υπάρχουσα διαβάθμιση. Πολύ σημαντική είναι ακόμα, η επιλογή των κονιών αποκατάστασης, καθώς, πρέπει να αποφεύγεται η χρήση τσιμέντου. Συστήνεται η επιλογή συμβατών κονιών με τις παραδοσιακές που υπάρχουν στο κτίριο. Οι παραδοσιακές κονίες συνήθως είναι η υδράσβεστος, η ποζολάνη (θηραϊκή γη) και ο πηλός. Στο μείγμα των κονιών προστίθεται νερό, σε ποσοστό 0,6:1, καθώς και ρευστοποιητής 10%, με σκοπό τη διευκόλυνση κατά την ώρα της εφαρμογής του υλικού. Η κ. Ι.Παπαγιάννη παρουσίασε μεθόδους ελέγχου της εργασιμότητας του κονιάματος στο χώρο του εργοταξίου και πρότεινε την αποφυγή προσθήκης νερού σε περίπτωση που το κονίαμα πήξει πριν την εφαρμογή του στην τοιχοποιία. Η πιλοτική εφαρμογή πραγματοποιήθηκε από τον τεχνίτη της περιοχής, κ. Απόστολο Βέργο, σε τμήμα της τοιχοποιίας της οικίας Ζαρίφη Αλέξη. Το τμήμα αυτό παρουσιάζει παθολογία σαθρού δομικού κονιάματος. Αφού καθαρίστηκε σε βάθος, διαβρέχθηκε για καλύτερη πρόσφυση ενώ τέλος, εφαρμόστηκε το νέο υλικό.
Την επόμενη μέρα, υλοποιήθηκε η πιλοτική σφράγιση ρωγμής που εντοπίστηκε στην τοιχοποιία της ίδιας οικίας. Η κ. Ι.Παπαγιάννη εξήγησε τη μέθοδο αναγνώρισης του βάθους και εύρους των ρωγμών στις τοιχοποιίες, για την οποία απαιτούνται ειδικά όργανα, τα σονόμετρα. Κατόπιν, αφού έγινε η κατάλληλη προετοιμασία με τον καθαρισμό και τη σφράγιση της ρωγμής, ακολούθησε η τοποθέτηση σωλήνων ανά 50 εκ. κατά μήκος της ρωγμής από τον τεχνίτη κ. Α.Βέργο. Συνέχεια είχε η σύνθεση της συνταγής του ενέματος. Τονίστηκε ξανά την ανάγκη παρασκευής συμβατής σύνθεσης, αποφεύγοντας τη χρήση του τσιμέντου σε υψηλά ποσοστά, καθώς κάτι τέτοιο αλλοιώνει το μέτρο ελαστικότητας της τοιχοποιίας. Η αναλογία των υλικών στη σύνθεση του ενέματος είναι συνήθως 1 κονία:1 νερό με την προσθήκη ρευστοποιητή 10%. Η ανάμειξη επιβάλλεται να γίνει με πολύστροφο αναμεικτήρα (2500 στροφές/λεπτό), ώστε να μην ακολουθήσει απόμιξη του ενέματος. Πριν την εφαρμογη, παρουσιάστηκαν πρακτικές μέθοδοι ελέγχου του ενέματος στο εργοτάξιο, με τη χρήση εργαλείων και υλικών που βρίσκονται in situ. Είναι σημαντικό να τονιστεί, πως κατά την εφαρμογή του ενέματος, η διαδικασία ξεκινάει με το γέμισμα της ρωγμής από κάτω προς τα πάνω και απαιτείται πίεση για την ικανή διείσδυση του ενέματος στο βάθος της ρωγμής. Επίσης, είναι ουσιώδες να έχει προηγηθεί εκτίμηση της ποσότητας του ενέματος που θα απαιτηθεί για το γέμισμα της ρωγμής, ώστε να μην υπάρχει απώλεια υλικού προς κάποια άγνωστη θέση.
Κατά τη διάρκεια του διήμερου εργαστηρίου, η κ. Ι.Παπαγιάννη δέχτηκε ερωτήσεις από τους παρευρισκόμενους σχετικά με τη χρήση διαφόρων υλικών για την αποκατάσταση τοιχοποιιών και όχι μόνο. Σε κάθε περίπτωση, τόνισε πως για την ορθή και βέλτιστη σύνθεση σε έργα αποκατάστασης πρέπει να προηγηθεί ο εργαστηριακός έλεγχος δειγμάτων που θα ληφθούν από την υπάρχουσα δομή του κτιρίου, να ακολουθήσει ο νέος συμβατός σχεδιασμός στο εργαστήριο και έπειτα να παρασκευαστούν και να εφαρμοστούν τα νέα κονιάματα στο έργο. Συμπερασματικά, πρέπει να γίνει κοινή πεποίθηση πως στα έργα αποκατάστασης, το κάθε κτίριο αποτελεί μοναδική περίπτωση και απαιτεί ειδική μελέτη, πόσο μάλλον, ειδικές συνθέσεις των υλικών αποκατάστασης.
